Радаўніца

Нумары Соцыум

У аўторак другога тыдня пасля Пасхі (у гэтым годзе – 10 мая) Праваслаўная Царква адзначае Радаўніцу – дзень асобага памінання памерлых, першага пасля свята Пасхі.

Падставай для гэтага служыць, з аднаго боку, успамін аб сыходжанні Іісуса Хрыста ў пекла, злучаны з Фаміной нядзеляй, а з іншага – дазвол Царкоўнага Статута здзяйсняць звычайнае памінанне памерлых, пачынаючы з Фаміна панядзелка. Па гэтым дазволе родныя прыходзяць на магілы сваіх блізкіх з радаснай весткай аб Уваскрэсенні Хрыстовым, адсюль і сам дзень памінання называецца Радаўніцай.

Распаўсюджаны ў наш час звычай наведваць могілкі ў сам дзень Пасхі супярэчыць старадаўнім устанаўленням Царквы: да дзявятага дня пасля Пасхі памінанне памерлых ніколі не здзяйсняецца. Калі чалавек памірае на Пасху, то яго хаваюць згодна з асобым пасхальным чынам. Пасха – гэта час асобай выключнай радасці, свята перамогі над смерцю і над усялякай журботай і смуткам.

Прыйшоўшы на могілкі, патрэбна запаліць свечку, здзейсніць ліцію (гэтае слова азначае ўзмоцненае маленне). Па жаданні можна прачытаць акафіст аб спачыне душы. Затым прыбраць магілу ці проста памаўчаць, успомніць нябожчыка. Не патрэбна есці і піць на могілках – гэтым зневажаецца памяць памерлага. Звычай пакідаць на магіле чарку з гарэлкай і кавалак хлеба «для памерлага» з’яўляецца перажыткам язычніцтва і не павінен захоўвацца ў праваслаўных сем’ях. Ежу лепш аддаць беднаму ці галоднаму.

Малітва за памерлага – гэта самае вялікае і галоўнае, што мы можам зрабіць за тых, хто адышоў у свет іншы. Вечна жывая душа памерлага мае вялікую патрэбу ў нашай пастаяннай малітве, таму што сама яна не можа тварыць добрых спраў, якімі б была ў стане ўміласцівіць Бога. Вось чаму дамашняя малітва за памерлых, малітва на могілках – абавязак кожнага праваслаўнага хрысціяніна.

Асаблівую дапамогу памерлым аказвае памінанне ў Царкве. Перш чым наведаць могілкі, камусьці з родных патрэбна прыйсці ў храм да пачатку службы, падаць запіску з імем памерлага для памінання ў алтары (лепш за ўсё, калі гэта будзе памінанне на праскамідыі, калі за памерлага вымуць з асобай прасфоры часцінку, а затым у знак амывання яго грахоў апусцяць у Чашу са Святымі Дарамі). Пасля Літургіі патрэбна адслужыць паніхіду. Малітва будзе больш дзейснай, калі той, хто памінае, у гэты дзень сам прычасціцца Цела і Крыві Хрыстовых.

Іерэй Георгій КУР’ЯН



Tagged

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *