Свята вуліцы  прайшло ў Новым Свержані

Важное Моя Столбцовщина

image_pdfimage_print

На вуліцы Школьнай, дзе дзіцячы садок

Мы ўжо прывыклі да таго, што на Стаўбцоўшчыне ладзяцца святы вёсак (іх за апошнія гады было амаль 60). Аднак у мінулую суботу прайшло свята вуліцы ў Новым Свержані, дзе пражывае амаль дзве тысячы чалавек. Сімвалічна, што першай вуліцай, куды завітала свята, стала вуліца Школьная.

Свята на вуліцы Школьнай

Яе сёння не пазнаць – з новым дарожным пакрыццём, якое выканалі работнікі Стаўбцоўскага АКС. Электразабеспячэнне на гэтай і іншых вуліцах пасля праведзенай энергетыкамі маштабнай рэканструкцыі адпавядае самым сучасным патрабаванням. Папрыгажэлі і расквеціліся падворкі, што, дарэчы, адгукнулася цяжкасцямі ў вызначэнні пераможцаў агляду-конкурсу. На свята сабраліся не толькі жыхары гэтай вуліцы, а і суседніх, якіх у Новым Свержані багата. Вітаючы ўсіх, старшыня Навасвержанскага сельвыканкама Анатоль Богдан адказаў на пытанне, якое хвалявала многіх:

– Чаму свята менавіта на вуліцы Школьнай, а не на якой іншай? Таму што на гэтай вуліцы знаходзіцца дзіцячы яслі-сад, куды мы прыводзім сваіх дзетак, унукаў. Яны – наша будучае. Няхай пачатак будзе сімвалічным. У наступныя гады будуць святы і на іншых вуліцах. Спадзяюся, што мы разам працягнем іх добраўпарадкаванне.

Дзіцячы яслі-сад падрыхтаваў творчую справаздачу

У Новым Свержані ўмеюць ладзіць розныя святы (сведчаннем таму – маштабная падзея, 585-гадовы юбілей вёскі ў 2013 годзе), таму свята вуліцы Школьнай атрымалася на славу.

Пачалося яно з вулічнага шэсця. Гасцінныя гаспадары падрыхтавалі каля дзясятка сталоў з рознымі пачастункамі. Не застаўся ў баку ад свята і дзіцячы яслі-сад, сімвал вуліцы Школьнай. Работнікі дашкольнай установы адукацыі на чале з Ірынай Супрун падрыхтавалі выстаўку творчых работ сваіх выхаванцаў і іх бацькоў. Побач з дзіцячым яслі-садам размешчана аддзяленне паштовай сувязі, і яго прадставіла начальнік Жанна Жыбуль. Тарцавая частка будынка Навасвержанскага сельвыканкама таксама знаходзіцца на вуліцы Школьнай, таму прыпынак быў зроблены і тут. У двары сельвыканкама ўстаноўлены помнік загінулым землякам. Ад мясцовага жыхара Аляксея Палянскага, які займаецца вывучэннем гісторыі Новага Свержаня, паступіла прапанова ўвекавечыць на помніку імёны герояў.

Гісторыя вуліцы

Вуліца Школьная ў старажытным Новым Свержані адносна маладая. Да 1945 года на гэтым месцы былі ворныя ўчасткі жыхароў. З утварэннем у 1903 годзе навасвержанскага тартака заснавальнікі лесазавода, а пазней фірмы Амерыка – Еўропа, якая набыла завод, сталі скупляць гэтыя землі.

Пасля вайны ў Новы Свержань ехалі на працу на лесазавод з розных мясцін, у тым ліку і дэмабілізаваныя воіны. Тады і была намечана для забудовы новая вуліца.

Сваю назву Школьная яна атрымала таму, што пачыналася ад вуліцы Стаўбцоўскай, дзе да вайны стаяла сямігадовая школа. Немцы ператварылі яе ў дом адпачынку для нямецкіх лётчыкаў. Увосень 1943 года падпольшчыкі падарвалі гэты дом разам з 26 варожымі лётчыкамі. На чале аперацыі была Зоя Тамілоўская. Фашысты схапілі яе і расстралялі ў стаўбцоўскай турме вясной 1944 года. Сёння імя Зоі Тамілоўскай носіць піянерскі атрад Навасвержанскай сярэдняй школы.

Традыцыі працягваюць нашчадкі

Свята вёскі дазволіла бліжэй пазнаёміцца з тымі, хто жыве сёння на вуліцы Школьнай. Іх, працавітых і гаспадарлівых, клапатлівых і ўмелых навасвяржан, ушаноўвалі ў мясцовым доме культуры. З прывітаннямі звярнуліся дэпутат раённага Савета дэпутатаў па Навасвержанскай выбарчай акрузе Таццяна Белановіч і дырэктар мясцовай школы Іван Хвалей.

Ветэранаў працы адзначылі граматамі і падарункамі кіраўніцтва ЦРБ, Стаўбцоўскага філіяла Мінскага аблспажыўтаварыства, упраўлення па адукацыі, спорце і турызме райвыканкама. Для ветэранаў-педагогаў Луізы Гумен, Ядвігі Кузьміной, Сяргея Руцкага, Зоі і Аляксандра Шыркоўскіх у той дзень было двайное свята – яшчэ і Дзень настаўніка.

Адміністрацыя ААТ «Навасвержанскі лесазавод» не забыла сваіх ветэранаў працы, хоць іх на вуліцы найбольш, 12 чалавек з 20-ці. На жаль, не ўсе змаглі па стане здароўя прыйсці на свята, але кожнаму з іх старшыня прафкама Станіслава Пархімовіч адрасавала ўдзячнасць за працу на карысць завода. Сярод іх – Вольга Ванагель, Ала Гаўрыловіч, Соф’я Гузоўская, муж і жонка Аляксандр і Вера Кажамякі, Зоя Малюціна, Галіна Свентаржыцкая, Алена Стула, муж і жонка Іван і Алена Пархімовічы, Лідзія Тацэй, Марыя Фурсевіч. Кіраўніцтва лесазавода наведала да Дня пажылых людзей і свайго ветэрана працы і адзінага ветэрана вайны Анатоля Дзягіля, які пражывае на вуліцы Трактарнай.

Расказвае ветэран лесазавода і дачка абаронцы Ленінграда Зоя Малюціна

Ветэран лесазавода Вольга Ванагель, як і Вера Крамко, з’яўляюцца старэйшымі жыхарамі вуліцы. Ім па 92 гады. Самыя юныя жыхары вуліцы – гадавалыя Ксенія Кажамяка і Аляксей Беражны.

На вуліцы Школьнай жыве нямала прыгожых сем’яў, умудроных вопытам сумеснага жыцця. Сярод іх дзве сям’і – Аляксандра і Іны Ажгірэвіч, а таксама Аляксандра і Людмілы Гумен – якраз адзначаюць сярэбранае вяселле. Ганарыцца вёска шматдзетнымі сем’ямі з вуліцы Школьнай – Віталя і Ганны Анфалавых, якія выхоўваюць пяцёра дзяцей, і Аляксандра і  Ірыны Кажамякаў, у якіх трое дзяцей.

Пасля працяглых абмеркаванняў дыпломы пераможцаў агляду-конкурсу «Лепшы падворак» уручаны  сем’ям Аляксандра і Іны Ажгірэвіч, Аляксандра і Людмілы Гумен, Зоі Малюцінай.

Адзін з лепшых падворкаў вуліцы – у сям’і Гумен

І гэта далёка не ўсе жыхары вуліцы Школьнай, якія былі ўшанаваны на свяце і пайшлі дадому з падарункамі. Іх набыць дапамаглі спонсары – індывідуальныя прадпрымальнікі Тамара і Іван Гаўрыловічы, Ілля Зейналаў.

Прыемна, што на вуліцы Школьнай усе дамы абжытыя з любоўю і клопатам, прычым у большасці выпадкаў – якраз нашчадкамі тых, хто калісьці будаваў гэтыя дамы. А свята вуліцы дало магчымасць зблізіцца са сваімі суседзямі і аднавяскоўцамі, парадавацца за іх удачы і поспехі. Стварылі цудоўны настрой артысты народнага фальклорнага ансамбля «Коласавы землякі» і калектыву «Кропелька», салісты раённага цэнтра культуры і народны хор народнай песні «Панямонь».

Таццяна ПЯТКЕВІЧ, фота аўтара



Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *