Які ж падворак без жыўнасці

Грамадства Людзі і лёсы Нумары

28-01-2015-9

Генадзь Карнілаў завітаў у рэдакцыю з просьбай дапамагчы даведацца, ці ёсць у раёне або вобласці такая арганізацыя, якая прымае ад насельніцтва скуркі трусоў. Маўляў, раней за здачу скурак давалі збожжа, камбікармы, а цяпер гэтае каштоўнае футра нікому не патрэбна. Падчас размовы высветлілася, што Генадзь Віктаравіч трымае на падворку не толькі трусоў,  а і іншую жывёлу і птушку. Да таго ж, чалавек майстравы, па прафесіі будаўнік … 

У Галавенчыцах дом Карнілава стаіць ля аўтобуснага прыпынка. У двары шмат шэдаў для трусоў, у якіх сядзяць пушыстыя камячкі. Генадзь Віктаравіч адчыняе клеткі, паказвае сваіх гадаванцаў і тлумачыць:

– Гэта каліфарнійская парода, у наступнай – шыншылы, а вось там у мяне веліканы.

Ён адыходзіць на некалькі крокаў і прыносіць  паказаць светла-рыжага прыгажуна. Спуджаны трус так і стараўся выслізнуць з рук гаспадара, але супакоіўся пасля таго, як той узяў яго за доўгія вушы.

Тры гады Карнілаў займаецца развядзеннем трусоў. Прыкіпеў душою да гэтай хатняй жывёлы.   

– Мне дастаўляе вялікае задавальненне карміць іх і назіраць за тым, як яны растуць, – гаворыць Генадзь Віктаравіч. – Трусы хутка прывыкаюць да мяне. Можна пагладзіць іх мяккую шэрстку, узяць на рукі. З імі займаюся, як з малымі дзецьмі. Прышчэпкі сам раблю, а калі трэба і палячу.

А яшчэ ў гаспадара падворка ёсць каляровыя качкі, сярод якіх і чубатыя. Генадзь Віктаравіч выкапаў для іх на сваім участку невялікае азярцо. Раніцаю пакорміць свой «кульгавы атрад», а затым яны з гогатам маршыруюць да саджалкі, куды пратапталі сцяжынку. Купаюцца і падсілкоўваюцца там да самага абеду.

– Абжорлівыя, калі б не саджалка, то аб’елі б падчыстую, – ці жартам, ці то ўсур’ёз сказаў гаспадар. – Ведаеце, яны вельмі цікавыя. Кідаюцца ў ваду, ныраюць і такі шум падымаюць, хоць вушы затыкай. Я часта бяру вуду і іду за імі. Пацешуся і рыбкі адначасова налаўлю.

У штучнае азярцо Генадзь Віктаравіч запусціў карасёў і карпаў. Але і гэта не ўся жыўнасць. Як у год Казы і без казы?! У хлеўчуку стукаюць капытамі Белка і Шэрка. Яны яшчэ маладзенькія, любяць сваволіць. «Мае дзяўчаткі», – так ласкава называе іх гаспадар. І не можа налюбавацца на абедзвюх прыгажунь, якія ў хуткім часе будуць балаваць яго сваім лячэбным малачком. А ля ганка на бервяно прысела курынае «трыо» – галасісты тэнар з пеўчымі. Без гэтай птушкі не абыходзіцца практычна ніводзін падворак.

Як спраўляецца Генадзь Віктаравіч дагледзець і пракарміць усё гэта вялікае «сямейства»?

– Зусім няцяжка  гаспадарку даглядаць – гэта  дастаўляе мне задавальненне. Збожжа і салому купляю, а агародніна і садавіна растуць на ўчастку. У мяне ж 70 сотак агароду! Апрацоўвай, не лянуйся. Практычна ўсе прадукты харчавання ў мяне свае, экалагічна чыстыя.

Не толькі жывёлу і птушку вырошчвае здатны да работы Карнілаў. Тры гады назад пачаў садзіць сад, які сёлета аддзячыў пладамі. Зараз у яго налічваецца 95 яблынь, пераважна позніх сартоў. Расказвае, што купляў саджанцы па ўсёй Беларусі. Мае плантацыю сартавых клубніц і парэчак. Сам усё робіць на падворку па будаўнічай частцы. Адмысловы   драўляны дом зрубіць на заказ, печку складзе. Адным словам, працавіты мужчына, на ўсе рукі майстар.     

Надзея БАТАЛКА

Фота аўтара

 



Tagged

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *